The Membranes + The Spinners

34 χρόνια μετά τον τελευταίο τους ερχομό στην Ελλάδα, πρόσφεραν απλά μαθήματα για αρχάριους για το τι σημαίνει νευρικό, αδάμαστο post-punk, έχοντας ως αιχμή του δόρατος τον απίθανο John Robb...

Χώρος
Temple, Αθήνα
Ημερομηνία διεξαγωγής
6/2/2020
Φωτογράφος
Δημήτρης Καπάνταης
Ανδρέας Κύρκος
Ανδρέας Κύρκος
Δεν είχα λόγο να μην πιστεύω ότι θα ήταν χορταστική η βραδιά στο Temple με τους Membranes. Δεν περίμενα με τίποτα όμως τόση ενέργεια, τόσο πάθος και τέτοια ποιότητα στην παρουσία τους στη σκηνή. Τους βγάζω το καπέλο, αλήθεια.

Πρώτοι βγήκαν οι Αθηναίοι Spinners, ένα ροκ τρίο που διαθέτει πειθώ, από το οποίο δεν λείπει καθόλου ο ηλεκτρισμός. Το set τους ήταν δυνατό, με τραγούδια που βασίζονται απόλυτα στα εξωστρεφή ριφ της κιθάρας, βουτηγμένα μέχρι το κεφάλι μέσα στους ρυθμούς του garage.

Οι Spinners βγήκαν προς τα έξω αγέρωχοι και γεμάτοι αυτοπεποίθηση. Ακόμη και να ήθελες δηλαδή να κάνεις παρατηρήσεις για την εμφάνισή τους, δεν σου έδιναν το πάτημα, διαθέτουν δε ένα ανανεωτικό στυλ, το οποίο πατάει στο desert rock, αλλά φτάνει και ακόμα πιο πίσω, στο ψυχεδελικό ροκ. Έπαιξαν τόσο αθώα, τόσο άμεσα και απολαυστικά, ώστε ακόμη κι αν σε κάποιες στιγμές έδειχναν να πνίγονται μέσα στον ίδιο τους τον κιθαριστικό θόρυβο, μικρό το κακό.

Στη συνέχεια οι Membranes έδειξαν με απλά μαθήματα για αρχάριους, τι σημαίνει ανόθευτο punk rock. Στη σκηνή του Temple, έκαναν ένα μίνι σεμινάριο για το πώς τα παραπανίσια ντεσιμπέλ δεν σημαίνουν ηχητική βαρβαρότητα, αλλά και για το πώς η οργή σερβίρεται κοφτά και αδρά, κοιτώντας ευθεία στα μάτια τον θεατή.

Το αποτέλεσμα ήταν καλλιτεχνικά αποψάτο και –εσχάτως– ευαίσθητο. Το 80% της ποιότητας του live οφείλεται στη σαρωτική παρουσία του απίθανου John Robb, ο οποίος έχει κίνδυνο στα πνευμόνια του και όταν παίζει κινείται συναρπαστικά, σαν μανιακό ανθρωποειδές που κοιτάει ευθεία. Οι ανάσες του κόβονται με λαχτάρα στις καταλήξεις των στίχων, σαν κάτι τρομακτικό να πρόκειται να συμβεί. Τρομερά επικοινωνιακός (μεγάλο πράγμα η τηλεοπτική εμπειρία), συμπεριφερόταν σαν να ένιωθε ευγνωμοσύνη για κάθε παρευρισκόμενο στον χώρο ξεχωριστά. Ήθελε να μας σφίξει το χέρι και να μάθει τα μικρά μας ονόματα, χωρίς να γίνεται αλλόκοτος και χωρίς να φαίνεται προβαρισμένη καμία του κίνηση.

Από τα τραγούδια των Membranes έλειπε παντελώς το ηχητικό λίπος: έπαιζαν στακάτα, με την πεποίθηση ότι απευθύνονται σε ένα (μικρό) κοινό που μοιράζεται μαζί τους τα ίδια χαρακτηριστικά. Το νευρικό, αδάμαστο post-punk τους είχε στρατευμένη πειθαρχία χωρίς να γίνεται ούτε στιγμή άχαρο ή αναχρονιστικό.

Μουσικά μιλώντας, τα highlights της βραδιάς ήταν το γκαζωμένο "Do Τhe Supernova", το "Black Is Τhe Colour" –με όλον τον νεοκυματικό ζόφο που έφερε στον χώρο– αλλά και το "Hum Οf Τhe Universe", το οποίο έφτιαξε ατμόσφαιρα για έναν γοτθικό κόσμο που ψάχνει απαντήσεις στο Διάστημα. Όπως είπε ο ίδιος ο John Robb, που θέλει κατά τα λοιπά να αλλάξει το όνομά του σε Yannis (για να μην είναι βαρετό), τελευταία φορά που έπαιξαν στην Αθήνα ήταν πριν από 34 χρόνια. Μάλιστα κάποιος από το κοινό φώναξε ότι ήταν παρών σε εκείνη τη συναυλία· και στοιχηματίζω ότι έλεγε αλήθεια. Το στιγμιαίο χαμόγελο του Robb όταν το άκουσε αυτό, ήταν το δικό μου highlight.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Με ηγέτιδα την Adrianne Lenker, έκαναν μια βαθιά συγκινητική και ταπεινή εμφάνιση, δίνοντας μια ...
Ο Γερμανός παραγωγός χάρισε στους παρευρισκόμενους στο Fuzz ένα κομψό, lo-fi ambient techno set,
Ενθουσιώδεις, παράφρονες, μα συνάμα επιβλητικοί, οι Νορβηγοί τίμησαν την πρώτη τους εμφάνιση στην

FEATURED TODAY

Κάθε εβδομάδα, ο Επίτροπος θα επαναφέρει την τάξη, ακόμη κι αν οι χατζημεταλλάδες δεν έχουν σωτηρία. Στο πρώτο «Παρατηρητήριο», περνάει την καραντίνα του, ...

O Ζώης Χαλκιόπουλος αποχαιρετάει την σπουδαία μορφή της soul, τον Bill Withers, που έφυγε από τη ζωή στα 81 του χρόνια. 

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης των 40 χρόνων από την εμφάνισή τους, ρίχνουμε μια ματιά στα άλμπουμ και τα EP των R.E.M., από το Chronic Town μέχρι το

HOT STORIES

Ύστερα από την αποκάλυψη για τον βιασμό της, η βρετανίδα τραγουδίστρια, ρίχνει περισσότερο φως στην υπόθεση, με ένα κείμενο που δημοσίευσε στο site της.

Μπορεί να μην έχουμε ημερομηνία κυκλοφορίας, έχουμε όμως το εξώφυλλο του Chromatica. Κάτι είναι κι αυτό.

H κατάσταση της βρετανίδας μουσικού «είναι σταθερή και ανταποκρίνεται στη θεραπεία», σύμφωνα με το management της.

Top
0
Shares
0
Shares