Villagers Of Ioannina City - Age Of Aquarius

Πέντε χρόνια μετά το πολυσυζητημένο Riza οι Γιαννιώτες ρισκάρουν με έναν δίσκο πιο μελετημένο και πιο φινετσάτο, από τον οποίον λείπουν όμως το ξεκάθαρο όραμα και η αδιάσειστη στάμπα προσωπικότητας...

Label
Mantra Records
Κυκλοφορία
9/2019
Βαθμολογία
7
Χρυσόστομος Τσαπραΐλης
Χρυσόστομος Τσαπραΐλης
Στον νου μου έχουν περάσει περισσότερα από 5 χρόνια από την κυκλοφορία του Riza των Villagers Οf Ioannina City –παρόλο που ομολογουμένως το ημερολόγιο έγραφε τότε 2014. Η αλήθεια είναι πως μια πενταετία μου φαίνεται λίγη όσον αφορά το πολιτιστικό στίγμα που έχει αφήσει το συγκρότημα στην ποπ κουλτούρα της δεκαετίας. Πολλά συντέλεσαν στην επιτυχία των Γιαννιωτών, εκ των οποίων δεν έχουν όλα να κάνουν με το καθαρά μουσικό στέλεχος. Από τη μία η πλέξη της παράδοσης με το σήμερα, από την άλλη το πολιτικό ίχνος της μπάντας, οι ViC έπιασαν αλλά και συνδιαμόρφωσαν το πνεύμα της εποχής. Γι' αυτό και το Age Οf Aquarius, ο μετά 5 έτη διάδοχος του Riza, είναι δίσκος που περιτριγυρίζεται από μεγάλες προσδοκίες.

Από το εξώφυλλο ήδη, φαίνεται πως εδώ έχουμε ένα αρκετά αλλαγμένο πρόσωπο των ViC. Εκεί δηλαδή που στο ντεμπούτο υπήρχε η φωτογραφία-σύμβολο με το κουφάρι αυτοκινήτου μέσα στην ύπαιθρο (εικόνα που κοινωνεί εύστοχα την πρόσφατη ελληνική επαρχία), τώρα υπάρχει ένα αεράτο κομψοτέχνημα του χαράκτη Φώτη Βαρθή, το οποίο αντλεί πιο βαθιά από το παρελθόν και παραπέμπει σε μια πιο εσωτερική οπτική επί της παράδοσης. Το εξώφυλλο στη συγκεκριμένη περίπτωση πιάνει άψογα την αλλαγή πορείας και την ατμόσφαιρα του νέου δίσκου, όπως και το λογότυπο, που έχει καλλωπιστεί και εξομαλυνθεί, σε σχέση με τον οξύ, πολεμικό προκάτοχό του.

Στο Age Οf Aquarius οι ViC μειώνουν τους εναγκαλισμούς με τη λαϊκή εγχώρια αύρα, όπως φαίνεται και από την ολοκληρωτική στροφή στον αγγλικό στίχο. Η παραδοσιακή μουσική και το κλαρίνο δεν έχουν πάντως εκλείψει τελείως: παραμένουν ως κορυφώσεις, ως πνευστά σόλο με πανηγυρική διάθεση, ως κάποιες ραχοκοκαλιές κομματιών (όπως στο “Dance Οf Night”). Έχουν όμως μειωθεί αισθητά, ενώ η γενική διάθεση έχει ηρεμήσει και αποπνέει ενδοσκόπηση, σε σχέση με την αμεσότητα και την –καλώς εννοούμενη– βλαχιά του Riza. Η δε ψυχεδελική νωχελικότητα κυριαρχεί, χαρίζοντας και μια νότα αχανούς, άχρονης διαστρικής περιπλάνησης στο αμυδρό concept.

Συνθετικές αφετηρίες του Age Οf Aquarius είναι το stoner και το progressive heavy rock των '00s· στον νου έρχονται οι Tool, αλλά και οι Fates Warning της εποχής πέριξ του 2000. Με αφορμή τα ονόματα αυτά, αξίζει να σημειώσω την ξεκάθαρη βελτίωση που έχει επέλθει στα φωνητικά. Με σαφείς επιρροές από Ray Alder και Maynard James Keenan, ο Αλέξης Καραμέτης υλοποιεί εξαιρετικές γραμμές, γλιστρώντας σε δραματικές ερμηνευτικές γωνίες, με πιο χαρακτηριστικά λαμπρό παράδειγμα το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου.

Από εκεί και πέρα, γίνεται σαφές ότι το συγκρότημα θέλησε να εξερευνήσει και να διευρύνει τους ορίζοντές του, ανοίγοντας πολλά μέτωπα: το ψυχεδελικό post-rock είναι εδώ, τόσο στις διάρκειες, όσο και στις συνεχείς επαναληπτικές εκπομπές θεμάτων, αναλαμβάνοντας το κύριο δομικό φορτίο. Όσο για τα ίδια τα θέματα, είναι αρκετά απλά και μονολιθικά, θυμίζοντας τις stoner καταβολές τους. Οι ρυθμοί, όμως, χρωστάνε στον προοδευτικό σκληρό ήχο της περασμένης δεκαετίας. Τέλος το γκρουπ ακροβολίζεται σε φλερτ με τα μπλουζ, καθώς και με τα πολυφωνικά γκόσπελ στο “Millenium Blues” (με διφορούμενο αποτέλεσμα εδώ, για να είμαι ειλικρινής). Όσο για τις διάρκειες, οι ViC πάντα αρέσκονταν σε μεγάλα κομμάτια. Αλλά στο Age Of Aquarius το παρακάνουν σε κάποια σημεία, με αποτέλεσμα τη δημιουργία μικρών εστιών κούρασης στα 65 λεπτά του δίσκου.

Με το Age Οf Aquarius οι Γιαννιώτες ρισκάρουν, εγκαταλείποντας σε μεγάλο βαθμό το ελληνικό τοπίο, και αφήνοντας κατά ένα μέρος την επαφή με το εγχώριο zeitgeist των '10s: ο δίσκος βγάζει πρωτίστως αέρα early '00s. Τεχνικά και σε πρώτο επίπεδο σύνθεσης πρόκειται για έργο πιο πλούσιο από το Riza, πιο μελετημένο, πιο δουλεμένο, με περισσότερη φινέτσα. Του λείπει όμως το ξεκάθαρο όραμα του παρελθόντος, η άμεση απεύθυνση στη γενιά του (που ας μην αμελούμε βέβαια ότι μεγάλωσε αρκετά μέσα σε 5 χρόνια, όπως και οι ίδιοι οι μουσικοί), και εν τέλει η αδιάσειστη στάμπα προσωπικότητας. Ένας πιο ουράνιος, λιγότερο διονυσιακός δίσκος, καθώς κι ένα μεγάλο στοίχημα για τους Villagers Of Ioannina City, που μένει να δούμε αν θα συντονιστεί με το κοινό τους.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Αν και λείπει η πραγματική ανανέωση στον ήχο τους, ο Neil Tennant με τον Chris Lowe έχουν ακόμα ...
Με το ένα χέρι στον αγρό και το άλλο στο Διάστημα, αποδεικνύεται το πιο οργιαστικό τους άλμπουμ,
Φυσιολατρική electronica που πατάει σε κλασικές ambient δομές, με τις πυξίδες να δείχνουν ...

FEATURED TODAY

Ροκ όπερα, μεγαλειώδες συναυλιακό υπερθέαμα, σινεφίλ βιντεοκλίπ μεγάλου μήκους ή κύκνειο άσμα του progressive rock, λίγο πριν την επικράτηση του punk; Ήταν ...
Ένας ιταλικός δίσκος του 1991 με μουσική για λιακάδες. Μισοτσακισμένες κουρτίνες, ήχοι σε χαμηλή ένταση, μυρωδιές, τσαλακωμένα σκεπάσματα, πράσινο, γαλάζιο,
Αν και βγάζουν νέο άλμπουμ τον Απρίλιο, καταφτάνουν αύριο Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου στο Gagarin για να παίξουν ολόκληρο το Night Is The New Day

HOT STORIES

Δείτε ένα καινούριο βιντεοκλίπ, για το ομότιτλο τραγούδι του τελευταίου του δίσκου
Ένα από τα πιο συζητημένα πρόσωπα των 1990s επιστρέφει με το καινούριο τραγούδι "Smiling"
Top
0
Shares
0
Shares
Στo avopolis.gr χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε την εύρυθμη λειτουργία του site και την καλύτερη εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την πλοήγησή σας στο site, αποδέχεστε τη χρήση των cookies και την πολιτική απορρήτου. More details…